Crescent City - Crater Lake - Crescent Lake

Lange rit, maar absoluut de moeite waard. Een plaatje van Crater Lake was de bron van het plan om deze trip te gaan maken. Uiteindelijk leek het uit de richting te liggen en had ik het geschrapt als bestemming. Maar door een foutje bij het boeken (Crescent Lake is echt een ander meer dan Lake Crescent!) heeft het zich toch weer terug in het reisplan weten te wurmen.
De rit er naar toe was al prachtig, kronkelend door de bossen, veel hoogteverschillen. Toen ik er bijna was vond ik het eigenlijk gewoon spannend wat ik te zien zou krijgen. De eerste indruk was echter matig, omdat Crater Lake me letterlijk zand in de ogen strooide. Op het eerste uitkijkpunt stond je recht op de wind die over een zandrichel blies. Je keek ook recht tegen de zon in, dus met samengeknepen ogen ving ik wel een glimp op, maar echt genieten was het nog niet. Kreeg ook koppijn, denk mede vanwege de hoogte (ruim 7000 ft zag ik op de navigatie).
Maar even rustig terug naar de auto, paracetamol genomen en goed wat water gedronken. Op de kaart gekeken waar ik er weer uit zou moeten naar Crescent Lake, dat bleek dezelfde weg te zijn, dus besloten de hele ronde om de krater te maken. Eenmaal bij het volgende uitkijkpunt voelde ik me al beter en waren de stand van de zon en windrichting gunstiger, dus kon het genieten beginnen.
Adembenemende uitzichten en elk uitzichtpunt gaf weer een heel ander beeld. Ik heb er ruim twee uur over gedaan en heel veel foto's genomen.

De zon begon al onder te gaan toen ik op weg ging naar de eindbestemming. Ben in het donker aangekomen bij Crescent Lake. Heerlijk bed. Vanochtend mooie verrassing, vanaf de veranda van mn cabin kijk ik zo op het meer.
Straks op pad voor de volgende lange rit, naar Mt St Helen. Onderweg geen extra doel om te bekijken, maar zal vast her en der wel wat foto's maken.

 

Miranda/Avenue of the Giants - Crescent City

 Elke keer als ik denk dat het niet mooier kan, word ik toch weer verrast. Wat ik vandaag allemaal heb gezien valt amper te beschrijven.
De Avenue of the Giants was indrukwekkend, zoveel enorme bomen bij elkaar. Rustig gereden, gestopt voor foto's, even onder zo'n boom gezeten om de omvang op me in te laten werken, rondwandeling gemaakt en vooral genoten.

Daarna de Highway 101 weer op en vanuit de bossen ging die weer vlak langs de kust.

En toen kwam het grootste avontuur van de dag: Fern Canyon. Ik had die tip gekregen van de zeer vriendelijke dame bij de cabin waar ik verbleef. Ik had eigenlijk nog een extra wandeling tussen de Redwoods gepland, maar haar advies was: "Skip that, you HAVE to see Fern Canyon". Ze had er wel bij gezegd dat je er alleen via een dirt road kon komen, maar dat was ik alweer een beetje vergeten tegen de tijd dat ik in de buurt was gekomen.
Had me namelijk wel afgevraagd of dat wel verstandig was met de huurauto. Maar nu ik er bijna was wilde ik het toch niet missen. Er stonden geen waarschuwingsborden, dus het er maar op gewaagd. Het is hier al een tijdje droog en dat gaf de weg een spookachtig uiterlijk, alle varens en bomen er omheen waren bedekt met een laag grijs stof.

Het was nog een aardig eindje om er te komen, zo'n 8 mijl stond aangegeven. En toen ik er bijna was stond er een bordje "Stream crossing ahead" en daar kruiste inderdaad een stroompje de weg. Dat durfde ik toch niet direct aan. Achter me kwam er een Jeep aan, die er zo doorheen ragde, ik was nog allesbehalve overtuigd dat het met mijn auto ook zou kunnen. Auto maar even geparkeerd en gaan kijken hoe diep het was. Terwijl ik daar me bezig was kwam er weer een auto aan, ik schatte in dat het ook een huurauto was, bestuurder ging namelijk ook direct in de remmen.

Ik zei dat ik m'n bedenkingen had, het leek hun ook erg gewaagd, maar toen ze nog iets verder keken en hadden gemeten hoe diep het was werd de man opeens stoer en zei dat het makkelijk moest kunnen. Laat maar zien dacht ik, misschien kan ik het dan ook wel. En ja hoor, hij ging er met gemak door. Dus toen heb ik de auto ook weer gepakt, diep adem gehaald en gas gegeven ... en dat ging inderdaad prima.


De beloning was groot. Fern Canyon is een ravijn waarvan de wanden volledig zijn bedekt met varens en door het ravijn loopt een stroompje en het ligt er vol met omgevallen bomen. Je waant je in de pre-historie (een aantal scenes uit Jurassic Parc zijn hier ook opgenomen). Er liepen maar een paar mensen rond en iedereen leek wel gehypnotiseerd, als je even contact had bij het passeren was het wederzijds stamelen "isn't it amazing?"
Aan het eind van het ravijn ging je een pad op dat bovenlangs weer terug naar het begin ging. Het liefst was ik er nog een keer door gegaan, maar het was al laat geworden en ik moest de dirt road ook weer 8 mijl terug om er uit te komen en dan nog drie kwartier naar Crescent City.
Maar ik kreeg nog twee toetjes van de dag: een Roosevelt Elk langs de kant van de weg toen ik bij wegreed en vlak voor Crescent City een prachtige zonsondergang.

Zeehonden en getijdenpoelen

Dit heb ik echt bij toeval getroffen, had me eigenlijk voorgenomen niet teveel te stoppen op weg naar Shelter Cove, maar toen ik een bordje "Vista Point" zag kon ik de verleiding toch niet weerstaan. Gewoon heel even zonder camera klein rondje lopen.

Maar ja, toen zag ik die zeehonden en daarna ook nog getijdenpoelen met een overvloed aan leven.

Hoefde er geen kaartje voor te kopen, geen glas of hekken waardoor je moet fotograferen, geen gillende kinderen.
PUUR NATUUR!

 

 

Mendocino Botanical Garden

Wat was dit mooi. Ik viel van de ene verbazing in de andere, zoveel diversiteit, mooie kleuren, het gonste er van de insecten en .... kolibries!


Ook bijzondere kunstwerken, een pad door bomen en varens naar de kust. Eigenlijk een wonder dat ik er nog weg ben gekomen.

Ik laat de plaatjes verder voor zich spreken.

Fort Bragg - Miranda/Avenue of the Giants

 

Wat een dag. Ik kom inmiddels superlatieven tekort om te beschrijven wat ik hier zie en meemaak. Vanochtend vertrokken vanuit Fort Bragg en 2 mijl teruggereden naar de Mendocino Botanical Gardens. Ik heb al aardig wat Botanische tuinen gezien en vind ik ze allemaal prachtig, maar deze is toch wel heel bijzonder. Ik heb er binnen een uur een accu leeggeschoten, wat een bloemenpracht en ook nog een geweldig uitzicht op de kust! Dit verdient een eigen bericht met meer plaatjes.

 Vervolgens was het plan om naar Shelter Cove te rijden (zo'n 2,5 uur) maar onderweg was de kustlijn al zo prachtig dat ik een paar keer gestopt ben. Om tijd te sparen op een gegeven moment besloten de camera maar even in de auto te laten liggen en alleen de verrekijker mee. Kom ik aan het eind van een paadje naar de kust zie ik zo'n 20 zeehonden liggen te zonnen. Dus ... de camera maar weer opgehaald, zeehonden gefotografeerd, beetje over de rotsen geklauterd om wat dichterbij te komen, zie ik dat er ook getijdenpoelen zijn vol met zeeëgels, krabbetjes en anemonen. Ook daarvan een apart bericht.

Enfin ... 2 uur later weer terug bij de auto. Shelter Cove uit de route geschrapt en doorgereden naar Miranda, waar ik een cabin heb aan het begin van de Avenue of the Giants.

De highway 1 slingert een heel stuk langs de kust en gaat dan landinwaarts, en dan zit je opeens tussen de Redwoods.
Het was opnieuw een prachtig zonnige dag, het licht door de bomen was adembenemend mooi. Ook hier weer even gestopt om wat foto's te maken. Dit zijn nog lang niet de echte reuzen, maar overal zie je wel enorme stronken van bomen die helaas zijn gekapt en die echt enorm moeten zijn geweest.
Hieronder zie je mij naast zo'n stomp, met er achter een levende stam, om een idee te krijgen van de afmetingen. Gemaakt op loopafstand van mn cabin, mooie wandeling in de schemering.

 

San Francisco - Fort Bragg

Na twee supermooie dagen in San Francisco was het dan toch echt tijd om aan het grote avontuur met de auto te beginnen. Het ophalen van de auto verliep soepel en toen door het hart van San Francisco richting de Golden Gate Bridge. Het was wel even spannend dat de eerste straat die ik in moest draaien gelijk een steile straat van de Cable tram was. Maar alles ging prima en voor ik wist draaide ik de Golden Gate Bridge op en met de stroom mee 45 mijl per uur ben je er ook zo weer af eigenlijk.

Na een klein stukje de 101 de hebben gevolgd kwam de afslag naar Highway 1, de panoramische kustweg. Bij het eerste uitkijkpunt ben ik gestopt om het even allemaal op me in te laten werken.
Wat een belevenis en wat voelt het eigenlijk ook heerlijk vertrouwd om zelf het tempo en de route te bepalen en met navigatie die je brengt waar je wilt zijn.

Al met al was het een nog een vrij lange rit die ik voor de eerste dag had ingepland (gelukkig had ik deze al ingekort, anders was het nog ruim een uur verder geweest). Onderweg een paar keer gestopt voor de mooiste uitzichten, boodschapjes en een korte pauze. Om half zeven draaide ik de parkeerplaats op van Motel 6 in Fort Bragg. Heb hier een prima kamer en wifi, dus ben helemaal happy.

Morgen een korter stuk, naar de eerste Redwoods. Ik heb een cabin geboekt aan het begin van de weg met de prachtige naam "Avenue of the Giants".

Pelikanen!



Nog heel even naar het strand geweest in Fort Bragg.
Helaas teveel opkomende mist/bewolking voor een mooie zonsondergang,
maar de rotsen in de schemer waren toch erg mooi.